انجام کاشت مینی ایمپلنت دندان در مطب دکتر رحیمی

 ایمپلنت دندان چیست؟

وقتی صحبت از سلامت دندان به میان می‌آید، حفظ لبخند زیبا و دندان‌های کاربردی برای بسیاری از اولویت‌های اصلی است. متأسفانه، از دست دادن دندان یک مسئله رایج است که می‌تواند به طور قابل توجهی بر اعتماد به نفس و سلامت دهان و دندان فرد تأثیر بگذارد.

خوشبختانه، پیشرفت‌ها در فناوری دندان‌سازی این امکان را فراهم کرده است که از طریق روش‌هایی مانند مینی ایمپلنت‌های دندان، لبخند شما را به طور موثر و کارآمد بازیابی کنید. در این مقاله به بررسی دنیای مینی ایمپلنت دندان  و اینکه چرا باید آن را در کلینیک دکتر رحیمی تهیه کنید، خواهیم پرداخت.

مینی ایمپلنت دندان  چیست؟

مینی ایمپلنت دندان  که به عنوان MDI نیز شناخته می‌شوند، نسخه‌های کوچک‌تر و نازک‌تر ایمپلنت دندان  سنتی است. آنها عمدتاً برای تثبیت و محکم کردن پروتزها، بریج‌ها یا روکش‌های فردی استفاده می‌شوند. بر خلاف ایمپلنت‌های استاندارد، مینی ایمپلنت‌های دندانی روش کاشت کمتر تهاجمی دارند و مزایای مختلفی دارند.

کاربردهای مینی ایمپلنت

مینی ایمپلنت دندان  نوعی ایمپلنت دندانی هستند که اغلب برای تثبیت دندان های مصنوعی یا جایگزینی دندان های فردی در شرایطی که ممکن است ایمپلنت دندان سنتی مناسب نباشند استفاده می شود. بیایید مزایا، معایب و هزینه آنها را بررسی کنیم.

کاربردهای مینی ایمپلنت

مزایای استفاده از مینی ایمپلنت

روش کمتر تهاجمی: مینی ایمپلنت‌ها کوچک‌تر از ایمپلنت‌های سنتی هستند، به این معنی که قرار دادن آنها اغلب نیاز به یک روش کمتر تهاجمی دارد. این می‌تواند به زمان‌های بهبودی کوتاه‌تر منجر شود.

مقرون به صرفه: به طور کلی، مینی ایمپلنت‌های دندانی ارزان‌تر از ایمپلنت‌های دندانی استاندارد هستند، و آنها را به گزینه‌ای مقرون به‌صرفه‌تر برای جایگزینی دندان یا تثبیت دندان مصنوعی تبدیل می‌کند.

بارگذاری فوری: در بسیاری از موارد، مینی ایمپلنت‌ها را می‌توان بلافاصله بارگذاری کرد، به این معنی که می‌توان از آن‌ها برای حمایت از دندان مصنوعی یا روکش  بلافاصله پس از قرار دادن استفاده کرد. این امکان بازیابی سریعتر عملکرد و زیبایی را فراهم می کند.

حداقل نیاز به تراکم استخوان: به دلیل اندازه کوچک‌تر، مینی ایمپلنت‌ها اغلب به تراکم استخوان کمتری برای قرار دادن نیاز دارند.

این آنها را به گزینه‌ای مناسب برای بیمارانی تبدیل می کند که از دست دادن استخوان را تجربه کرده‌اند و ممکن است برای ایمپلنت‌های سنتی بدون پیوند استخوان واجد شرایط نباشند.

بدون نیاز به جراحی بزرگ: مینی ایمپلنت‌ها را اغلب می توان بدون نیاز به جراحی‌های گسترده مانند پیوند استخوان، که ممکن است برای ایمپلنت‌های سنتی در موارد از دست دادن استخوان قابل توجه لازم باشد، قرار داد.

معایب استفاده از مینی ایمپلنت

  1. دوام کمتر: ایمپلنت‌های مینی ممکن است به اندازه ایمپلنت‌های سنتی در درازمدت بادوام نباشند، به ویژه در مناطقی از دهان که نیروی گاز گرفتن زیادی وجود دارد.
  2. کاربردهای محدود: برای همه انواع جایگزینی دندان مناسب نیستند. مینی ایمپلنت‌ها عمدتاً برای تثبیت دندان مصنوعی و جایگزینی دندان های کوچک‌تر استفاده می‌شوند. آنها ممکن است بهترین انتخاب برای جایگزینی دندان های بزرگ‌تر یا برای بیمارانی با نیروی بایت بالا نباشند.
  3. خطر شکست: در حالی که همه ایمپلنت‌های دندانی خطر شکست دارند، مینی ایمپلنت‌ها ممکن است نسبت به ایمپلنت‌های سنتی میزان شکست بالاتری داشته باشند، به خصوص اگر به درستی نگهداری نشوند یا در بیمارانی که بهداشت دهان و دندان کافی ندارند قرار داده شوند.
  4. پایداری کمتر در طول زمان: از آنجایی که کوچک‌تر هستند و با استخوان کمتری ادغام می‌شوند، مینی ایمپلنت‌ها ممکن است در طول سال‌ها همان سطح پایداری ایمپلنت‌های سنتی را نداشته باشند.
مطالعه بیشتر  دندان غایب چیست و دلیل آن چیست؟

مزایا و معایب مینی ایمپلنت

قیمت مینی ایمپلنت

هزینه مینی ایمپلنت دندان  بسته به موقعیت جغرافیایی، تخصص دندانپزشک، طرح کلی درمان و تعداد ایمپلنت‌های مورد نیاز می‌تواند بسیار متفاوت باشد. به طور کلی، مینی ایمپلنت‌ها نسبت به ایمپلنت‌های سنتی هزینه کمتری دارند. در ایران، هزینه یک مینی ایمپلنت می‌تواند از 8.000.000 الی 15.000.000 تومان  برای هر ایمپلنت متغیر باشد، اما این فقط یک تخمین تقریبی است.

این هزینه معمولاً کمتر از هزینه ایمپلنت‌های استاندارد است که می‌تواند از 6.000.000 تومان تا 8.000.000 تومان یا بیشتر برای هر ایمپلنت متغیر باشد.

به خاطر داشته باشید که این هزینه‌ها می‌توانند متفاوت باشند و هزینه‌های اضافی مانند روکش، دندان مصنوعی یا بریج که به ایمپلنت متصل می‌شود، و همچنین هرگونه اقدامات اولیه ضروری مانند اشعه ایکس یا معاینه دندان، می‌تواند به کل هزینه اضافه کند.

مطالعه بیشتر: ایمپلنت دیجیتال

چه زمانی از کاشت مینی ایمپلنت استفاده می شود؟

مینی ایمپلنت دندان  یک راه حل منحصر به فرد در زمینه دندانپزشکی ارائه می‌دهند، اما برای همه یا هر موقعیتی مناسب نیستند. درک محدودیت‌ها، کاربردها، تفاوت‌های آن‌ها با ایمپلنت‌های استاندارد، فرایند کاشت، الزامات مراقبت، قیمت‌گذاری و موارد استفاده خاص می‌تواند به شما کمک کند تا تصمیمی آگاهانه در مورد اینکه آیا آنها برای شما مناسب هستند یا خیر.

مینی ایمپلنت دندان برای چه کسانی مناسب نیست؟

مینی ایمپلنت ممکن است برای افرادی که:

نیاز به جایگزینی برای دندان‌های بزرگ یا دندان‌های آسیاب که در معرض نیروی جویدن زیاد هستند، وجود دارد، زیرا مینی ایمپلنت‌ها ممکن است پشتیبانی کافی را ارائه نکنند.

بهداشت دهان و دندان بسیار ضعیف باشد

یا بیماری لثه کنترل نشده، زیرا این شرایط می توانند موفقیت هر ایمپلنت دندانی را به خطر بیندازند.

به دنبال راه حلی با بالاترین طول عمر و دوام هستید، زیرا ایمپلنت‌های سنتی ممکن است پایداری طولانی مدت بهتری ارائه دهند.

Temporary mini implant

مینی ایمپلنت برای موارد موقتی می باشد؟

مینی ایمپلنت بسته به شرایط می‌تواند برای راه‌حل‌های موقت و دائمی استفاده شود:

  1. استفاده موقت: آنها می توانند به عنوان لنگر موقت برای درمان‌های ارتودنسی یا به عنوان یک راه حل موقت در حالی که منتظر بهبود ایمپلنت‌های سنتی هستند، استفاده کنند.
  2. استفاده دائمی: هنگامی که برای تثبیت دندان مصنوعی یا جایگزینی دندان های کوچک استفاده می شود، می‌تواند یک راه حل دائمی باشد.
مطالعه بیشتر  ایمپلنت سرامیکی در قم

تفاوت بین مینی ایمپلنت و ایمپلنت استاندارد در چیست؟

اندازه: مینی ایمپلنت‌ها قطر کمتری نسبت به ایمپلنت‌های استاندارد دارند و آن‌ها را برای مناطقی با حجم استخوان محدود بدون نیاز به پیوند استخوان مناسب می‌سازد.

روش: روش مینی ایمپلنت معمولاً کمتر تهاجمی است، اغلب می‌تواند در یک ویزیت کامل شود و معمولاً به جراحی گسترده نیاز ندارد.

هزینه: مینی ایمپلنت‌ها معمولاً به دلیل روش ساده‌تر و مواد کمتر استفاده شده، ارزان‌تر از ایمپلنت‌های استاندارد هستند.

دوام و کاربرد: ایمپلنت‌های استاندارد بادوام‌تر و مناسب‌تر برای جایگزینی طیف وسیع‌تری از دندان‌ها، از جمله دندان‌هایی که در معرض نیروی جویدن زیاد هستند، در نظر گرفته می‌شوند.

Mini implant implantation method

روش کاشت مینی ایمپلنت

  • مشاوره و برنامه ریزی: معاینه اولیه، احتمالاً شامل اشعه ایکس یا سی تی اسکن، برای برنامه ریزی محل قرارگیری.
  • قرار دادن: مینی ایمپلنت‌ها مستقیماً از طریق یک روش کم تهاجمی، اغلب تحت بی حسی موضعی، در استخوان فک قرار می‌گیرند. این فرایند نسبت به ایمپلنت‌های استاندارد سریعتر و کمتر تهاجمی است.
  • بارگذاری فوری: اغلب، مینی ایمپلنت‌ها را می توان با پروتز (مانند روکش، دندان مصنوعی) بلافاصله یا مدت کوتاهی پس از قرار دادن بارگذاری کرد.

مراقبت از مینی ایمپلنت دندان

  1. بهداشت دهان و دندان: مسواک زدن منظم و نخ دندان کشیدن برای جلوگیری از ایجاد پلاک و بیماری لثه در اطراف ایمپلنت بسیار مهم است.
  2. معاینات منظم دندانپزشکی: برای تمیز کردن و اطمینان از پایداری و سلامت ایمپلنت‌ها به دندانپزشک مراجعه کنید.
  3. از غذاهای سخت اجتناب کنید: در حالی که مینی ایمپلنت‌ها بادوام هستند، توصیه می‌شود از غذاهای بیش از حد سخت یا چسبنده که می‌توانند به ایمپلنت یا پروتز متصل شده آسیب بزنند، خودداری کنید.

قیمت مینی ایمپلنت

هزینه می‌تواند بسیار متفاوت باشد، اما به طور کلی بین 8.000.000 الی 15.000.000 تومان برای هر ایمپلنت در ایران است که بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، هزینه‌های دندانپزشک، و پیچیدگی مورد می‌تواند متفاوت باشد. قیمت مینی ایمپلنت معمولاً کمتر از هزینه ایمپلنت‌های استاندارد است.

چه زمانی از کاشت مینی ایمپلنت استفاده می شود؟

از مینی ایمپلنت‌ها استفاده می شود:

  1. برای تثبیت پروتزهای تحتانی، به ویژه در بیماران با حداقل ارتفاع استخوان.
  2. برای جایگزینی دندان های کوچک در جایی که فضا یا حجم استخوان محدود است.
  3. به عنوان یک گزینه کمتر تهاجمی، سریعتر و مقرون به صرفه برای بیمارانی که برای ایمپلنت‌های استاندارد مناسب نیستند.

سخن آخر

مینی ایمپلنت جایگزین ارزشمندی برای ایمپلنت‌های دندان سنتی برای بیماران و موقعیت‌های خاص است که مزایایی مانند کاهش هزینه، روش‌های تهاجمی کمتر و دوره نقاهت کوتاه‌تر را ارائه می‌دهد. با این حال، تصمیم گیری بین ایمپلنت‌های مینی و استاندارد باید بر اساس ارزیابی دندانپزشکی کامل و بحث در موردنیازها و اهداف خاص بیمار برای درمان باشد.

مطالعه بیشتر  آیا پیوند استخوان در ایمپلنت دندان ضروری است؟

سؤالات متداول:

مینی ایمپلنت دندان  دارای ویژگی‌ها، کاربردها و محدودیت های خاصی هستند که آن‌ها را از ایمپلنت دندان  سنتی متمایز می کند. در اینجا نگاهی دقیق به سوالات شما داریم:

مینی ایمپلنت دندان  معمولاً قطری کمتر از 3 میلی متر دارند، در حالی که قطر ایمپلنت دندان  استاندارد بین 3.5 تا 6 میلی متر است. طول مینی ایمپلنت‌ها می‌تواند متفاوت باشد، اما معمولاً بین 10 تا 15 میلی‌متر است. این اندازه کوچک‌تر آنها را برای نواحی با حجم استخوان محدود و بیمارانی که ممکن است کاندید عمل جراحی تهاجمی‌تر مورد نیاز برای ایمپلنت‌های استاندارد نباشند، مناسب می کند.

مینی ایمپلنت برای افرادی مناسب است که:

تراکم استخوانی کافی برای ایمپلنت‌های استاندارد ندارید و می‌خواهید از پیوند استخوان خودداری کنید.

نیاز به تثبیت پروتزهای تحتانی.

به دنبال راه حلی کمتر تهاجمی و مقرون به صرفه تر از ایمپلنت‌های سنتی هستید.

نیاز به جایگزینی برای دندان های کوچک‌تر در جایی که فضا محدود است.

مانند ایمپلنت‌های استاندارد، مینی ایمپلنت‌ها می‌توانند با ایجاد تحریکی شبیه به ریشه‌های طبیعی دندان، از تحلیل استخوان در فک جلوگیری کنند. این تحریک برای حفظ تراکم استخوان و جلوگیری از تحلیلی که معمولاً با از دست دادن دندان رخ می دهد، کلیدی است.

مینی ایمپلنت همیشه به جای ایمپلنت‌های استاندارد استفاده نمی شود زیرا:

آنها ممکن است به دلیل اندازه کوچک‌تر، برای دندان های بزرگ‌تر یا برای کسانی که در نواحی پر استرس دهان مانند دندان های آسیاب هستند، حمایت کافی نداشته باشند.

آنها ممکن است به اندازه ایمپلنت‌های استاندارد تحت نیروهای سنگین جویدن بادوام یا ماندگار نباشند.

شرایط بالینی خاص نیاز به حمایت و ثبات بیشتری دارند که ایمپلنت‌های استاندارد بزرگ‌تر فراهم می‌کنند.

ایمپلنت دندان، هم مینی و هم استاندارد، به گونه‌ای طراحی شده اند که فیکسچرهای دائمی در دهان باشند. آنها بر خلاف پروتزهای مصنوعی که قابل جابه‌جایی هستند، به استخوان فک متصل می‌شوند و در جای خود باقی می مانند. با این حال، بسته به طرح درمانی خاص، دندان های مصنوعی (روکش، بریج یا پروتز) متصل به ایمپلنت‌ها را می توان به صورت ثابت یا متحرک طراحی کرد.

دوره نقاهت برای مینی ایمپلنت دندان  معمولاً کوتاه‌تر از ایمپلنت‌های سنتی به دلیل ماهیت کمتر تهاجمی این روش است. بسیاری از بیماران کمترین درد را تجربه می‌کنند و می توانند در عرض یک یا دو روز به فعالیت‌های عادی خود بازگردند. با این حال، زمان بهبودی دقیق می‌تواند بر اساس میزان بهبودی فردی، تعداد ایمپلنت‌های قرار داده شده و ویژگی‌های عمل دندانپزشکی انجام شده متفاوت باشد.

اطلاعات نویسنده